interview met Floor van Leeuwen

Vijftien performers uit het fysiek theater en circus rennen tegen een muur. Ze proberen zo hoog mogelijk te komen, er overheen te raken, eraan voorbij te gaan. Floor van Leeuwen won met het theatercollectief Schwalbe in 2014 al de BNG Nieuwe Makersprijs en ze speelde onder andere bij Lotte van den Berg en Boogaerdt & van der Schoot. Nu regisseert ze haar eerste eigen voorstelling MUUR. Nieuwsgierig naar wie deze jonge maakster is, vroegen we haar alvast iets te vertellen over het creatieproces.

Zelf ben je afkomstig uit het mime theater. Waarom heb je gekozen om met performers te werken uit het circus?
Ik had een idee voor een vorm, en die vorm vroeg om het vakmanschap van acrobaten en later ook uit Parkour (freerunning). Naast mensen met een circusachtergrond werken er ook mensen vanuit de mime en mensen zonder dit soort achtergronden aan de voorstelling mee. Tijdens het proces zullen we die verschillende kennisgebieden met elkaar uitwisselen, en dit meenemen in onze zoektocht naar een gedeelde taal. Die taal is bijvoorbeeld hoe we op de vloer aanwezig zijn, met wat voor aandacht we naar de muur toe rennen, het ritme, of een bepaalde sprong. Vanuit daar kan het materiaal zich vanuit deze verschillende mensen anders ontwikkelen: explosiever of juist fragieler, hoger of juist lager. Zo kan Koen bijvoorbeeld de muur oprennen, terwijl Liesbeth, die iets ouder dan zestig is, met een zelfde intensiteit veel kleinere sprongen gaat maken. Dezelfde poging uit zich anders, vertelt iets anders, doordat de mensen en hun fysiek allen verschillend zijn.

MUUR is de eerste productie die je maakt als onafhankelijke regisseur. Je hebt daarvoor twee vooronderzoeken gedaan bij TENT en VEEM. Wat zijn de ontdekkingen die je hebt gedaan op de vloer die je gaat gebruiken voor de daadwerkelijke voorstelling?

De muur.
De muur die teruggeeft wat je erin stopt. Niet schoppen. Veren.

De cadans.
De voetstappen, het heen en weer rennen en springen, geven een heel sterk ritme aan. We hebben bijvoorbeeld geprobeerd om naar een ritme te zoeken waarin je eindeloos zou kunnen blijven hangen. Wat ik mooi vond aan dat “voor-altijd-ritme” was dat het een soort zachte onverzettelijkheid kreeg. Het ritme komt voort uit de relatie die je met de muur opzoekt.

In en uit stappen.
Zowel bij het naar de muur toelopen om te klimmen, als bij het ernaar toe rennen om te springen, werden we vrij snel moe. Het is fysiek veel zwaarder dan ik gewend ben om mee te werken. De oplossing tijdens het onderzoek was om er zo nu en dan uit te stappen, terwijl de anderen nog door gaan. Aan de kant uit te rusten, om er later weer opnieuw in te gaan. Dit had ik van tevoren niet zo bedacht, maar het is voor mij een heel belangrijk element geworden. Dat rusten is deel van de beweging geworden, het voelt niet als opgeven, maar als blijven.

Door het rusten ontstaan er ook andere samenstellingen op de vloer, omdat er steeds weer mensen in- en uitgaan. Je ziet, hoort, en voelt heel andere dingen als één iemand tegen de muur oprent dan bij een groepje van vijf. Felix, een soort grote Viking, bestormde in zijn eentje de muur, omdat alle denkstappen in het ritme van zijn voeten te horen waren (het ritme van twijfel, het ritme van een nieuw begin etc.). Het leek voor mij alsof we in zijn hoofd zaten, bij het einde van een theorie. Tom en Ayla renden eens samen naar de muur. Tom was er klaar mee, Ayla wilde nog door: “samen” werd als een elastiek tussen hen in, de muur als een obstakel in hun relatie.

Met fascinatie volgen we bij Korzo de ontwikkelingen in het nieuwe circus en geven jonge makers een plek om hun voorstellingen bij ons te presenteren, net als bij de dans en het fysieke theater. Wat fascineert jou als theatermaker aan het circus?
Voor wat ik ga maken vind ik het interessant dat de kunde op een “onkundige” manier wordt aangewend. Voorbij de muur willen komen, in het geval van Korzo de achterwand van het theater, is zoeken naar manieren om een onmogelijkheid aan te gaan. Bepaalde (circus)technieken hebben we nodig binnen die zoektocht - ze zijn dus functioneel. Zo was er bijvoorbeeld een onderzoekje met Hali waarin hij probeerde zo hoog mogelijk op de muur te lopen. Om zijn voeten hoger te krijgen boog zijn rug naar achter, zijn hoofd kwam lager dan zijn voeten. Om zichzelf op te vangen zou de techniek van ‘een salto’ goed van pas komen. Niet om de salto an sich, als een ‘affe’ vorm, maar als manier om zichzelf op te kunnen vangen na het lopen op de muur.

Vanuit mijn achtergrond is het ook spannend om met andere soort bewegingen te werken, want ik heb tot nu toe vooral met basale bewegingen gewerkt. Vanuit circus is het weer interessant om te onderzoeken hoe bepaalde technieken veranderen in betekenis en vorm, omdat ze nodig zijn voor iets anders, in dit geval voor de muur.

Een muur kan symbool staan voor vele elementen uit het leven. Waar staat een Muur voor jou voor?
Dat kan ik niet in woorden vatten, ik probeer het met deze voorstelling in beeld te vatten.

MUUR speelt op 12 januari in Korzo.

MUUR is een productie van Veem Huis voor Performance & TENT circustheater producties in co-productie met Festival Cement, Grand Theatre, Over t IJ Festival, Theater Ins Blau. De spelers zijn o.a. Eliot Dehaspe, Hendrik van Maele, Petra Steindl, Josse De Broeck, Felix Zech, Marie Groothof, Koen van der Heijden, Hali Neto, Petra Eikelenboom en Erwin Boschmans.


© Hali Neto

Posted on 29 May 2018 | 0 reacties

You are here

Adres

bezoekadres
Prinsestraat 42
2513 CE Den Haag

postadres
Postbus 13407
2501 EK Den Haag

070-3637540

Route
Contact
Colofon
Disclaimer

Twitter