Jong Talent IIII

Airen Koopmans (22) volgt de opleiding Moderne Theater Dans aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en is te zien in Melody Excerpt van Lucinda Childs (28 en 29 juni)

Waar komt je liefde voor dans vandaan?
Ik ben begonnen met turnen toen ik zes was, ik vond ballet stom. Toen ik stopte met turnen ben ik via een vriendinnetje terecht gekomen op een kleine dansschool waar ik improvisatieles kreeg. Hier kreeg ik echt de smaak te pakken en toen wilde ik steeds meer dansen. Ik had echt heel veel plezier in dansen, het voelde als weer heel jong zijn en met elkaar spelen. Waarom het al die jaren zo heerlijk blijft is voor mij omdat het nooit goed genoeg is, nooit perfect en dat is een enorme uitdaging.

Wanneer stond je voor het eerst op een podium?
Als je middelbare schoolvoorstellingen niet mee telt, heb ik voor het eerst op het podium gestaan toen ik 15 was (ja ik ben heel laat met dansen begonnen). Dat was met onze eindvoorstelling van de ArtEZ Vooropleiding Eigentijdse Theaterdans in Arnhem.

Waarom heb je gekozen voor deze opleiding?
Ik heb gekozen om in Amsterdam naar deze opleiding te gaan omdat ik verhalen hoorde over deze school dat er ook veel ruimte is voor improvisatie en zelf dans maken. Daarnaast wordt je natuurlijk ook in ballet en in modern getraind. Ik vind deze balans heel fijn. Ook hebben we hier veel les in vloerwerk (floorwork) wat mij heel erg aanspreekt. Ik merk dat hier op school je echt de kans hebt om een persoon te zijn, we zijn allemaal heel divers.

Wat is voor jou het belangrijkste wat je tijdens de opleiding hebt geleerd?
Dat frustratie niet helpt. Dat sommige dingen niet in een nacht gebeuren. Ik ben een perfectionist, dus in het eerste jaar kon ik het niet aan als dingen niet direct lukten. Soms hebben dingen tijd nodig om in je lichaam te komen.

Wat is er aan jou veranderd sinds je aan deze opleiding begon?
Ik heb veel meer rust sinds ik hier op school zit. Dat klinkt natuurlijk raar want veel tijd om te rusten hebben we niet met ons drukke rooster. Omat ik niet goed wist wat ik wilde studeren, was ik voordat ik hier aan begon heel erg rusteloos. Ik vond zoveel dingen heel erg leuk: literatuurwetenschap, kunstacademie, kustgeschiedenis…. en natuurlijk dans!
Sinds ik hier ben, merk ik dat ik de kans heb om mezelf te ontplooien. Je leert zoveel over jezelf door deze opleiding te doen. Je komt jezelf praktisch elke dag weer tegen. Je eigen grenzen en blokkades waar je doorheen moet.

Wat gaat er door je heen als je op het podium staat?
Soms als ik op het podium sta, heb ik zo’n moment, of meerdere momenten, dat je voelt dat de mensen volledig opgaan in jou en de anderen. Die spanning geeft een enorme kick. Dat je voelt dat je de ruimte hebt om te spelen met het publiek. Ook dat je je kan overgeven aan het moment en niet bezig bent met wat je moet doen. Ik leer steeds meer los te laten als ik op het podium sta, eigenlijk om meer te genieten van alle mensen die zijn gekomen om je te zien.

Wie is je grote voorbeeld?
Alma Soderberg. Zij is een paar jaar geleden afgestudeerd aan de School voor Nieuwe Dans Ontwikkeling (SNDO). Vorig jaar heb ik een solo van haar gezien op het IT’s Festival, Cosas. Dit is de mooiste voorstelling geweest die ik heb gezien. Die uitstraling, zo’n sterke performer. Ik heb tijdens haar voorstelling, die ongeveer een uur duurde, geen moment mijn aandacht verloren.

Wat zijn je toekomstdromen?
In veel verschillende projecten werken, heel veelzijdig aan de slag gaan. Ik wil ook graag in het buitenland werken. En als ik mijn plekje in een dansgroep heb gevonden,  daar wat langer blijven dansen. Als ik een stukje ouder ben zou ik graag nog psychologie gaan studeren. Wie weet kan ik dat met dans combineren.