Monki, beasty boy van het nieuwe circus

De geur van wilde dieren en zaagsel mag dan verdwenen zijn uit het circusgenre in Nederland, maar nu hebben we beasty boy Monki! Deze double chinese pole artiest deelt op een verrassend eigenzinnige manier zijn persoonlijke verhalen met het publiek. In september presenteert hij tijdens Cirque Mania #4 zijn debuutvoorstelling Not Somewhere Else. Monki is echt zo’n talent dat we hem in Korzo’s Get Close To Talent serie hebben opgenomen. Neem in dit blog alvast een sneakpeek in zijn wereld.

Monki, nog even zomeren en dan is het tijd voor de wereldpremière van je debuutvoorstelling. Slaap je nog wel?
Nope. Haha! Voor slapen is bijzonder weinig tijd in deze periode. En zelfs als er tijd is, dan lig ik natuurlijk wakker van alle vooruitzichten, want eerlijk gezegd is mijn eerste eigen voorstelling presenteren toch best wel heel spannend. Maar ook gewoon heel leuk! Ik ben er veel mee bezig in mijn hoofd om zo goed mogelijk klaar te zijn voor die première.
Daarnaast werk ik ook aan een aantal andere projecten, waaronder een groot project in Frankrijk. Daar zijn we met 7 chinese pole acrobaten en een muzikant een collectief gestart: Collectif Sous le Manteau. Dat kost ook veel tijd en energie. Iedereen heeft van alles en nog wat tegelijk lopen, we reizen allemaal veel. Wanneer we dan bij elkaar zijn is het hard doorwerken. Grappig dat je het vraagt over die slaap want in het collectief hebben we ook al een uitdrukking voor die slapeloosheid, geleend van de Beastie Boys: "No Sleep till Brooklyn". Het is onze lijfspreuk geworden voor als we weer eens slaap opofferen voor ons circuswerk. En we zeggen het met een lach op ons gezicht, want al die verschillende projecten geven juist ook weer energie en inspiratie. Ik zou het ook niet anders willen. Om diezelfde Beastie Boys nog maar even te citeren: "My job ain't a job, it's a damn good time!"

Je studeerde af aan Codarts Circus Arts in 2014 en werkte sindsdien aan je voorstelling. Wat heb je al die tijd gedaan, en is ie nu helemaal af?
Tegen de tijd van de première heb ik meer dan 3 jaar aan de voorstelling gesleuteld. Dat is wel inclusief langere periodes waarin ik helemaal niet aan de voorstelling werkte, maar druk was met andere projecten. Ik heb bijvoorbeeld een show gemaakt met TENT uit Amsterdam en op verschillende plekken mijn afstudeer-act gespeeld. Ook heb ik masterclasses gevolgd om door te leren en mijn eigen stijl van circustheater verder te ontwikkelen. Het was eigenlijk pas bij het maken van mijn afstudeersolo dat ik die stijl voor mezelf 'ontdekte'. Ik begon een soort personage te creëren en tekst te combineren met mijn circusvaardigheden. Dat was echt een enorme ontdekking voor mij. Met die nieuwe stap kwamen zoveel ideeën mee dat ik die niet allemaal kon toepassen in mijn afstudeersolo, die sowieso al te lang was volgens de regels van de school.

Afstudeervoorstelling Monki, 2014

Ik heb die ideeën toen opzijgezet en ben na mijn afstuderen meteen begonnen met de eerste stappen van de ontwikkeling van wat later Not Somewhere Else zou worden. Daar heb ik expres lang de tijd voor genomen, omdat ik aanvoelde dat zo'n maakproces voor mij nog heel nieuw was. Ik moest nog heel erg op zoek naar wat ik dan precies wilde en hoe ik dat kon gaan bereiken. Het heeft me juist geholpen om soms afstand te nemen, iets anders te doen en vervolgens met nieuwe inzichten en vaardigheden weer terug te komen bij het project. Halverwege 2016 was weer zo'n moment dat ik weer met de voorstelling aan de slag ging. Deze keer voelde ik ineens dat ik door moest stomen naar het 'einde'.

Vanaf dat moment ben ik een intensievere repetitieperiode ingegaan tot aan de eerste try-out een paar weken geleden. Ik ben in die periode ook op zoek gegaan naar meer mensen om bij het project te betrekken. Dat is uiteindelijk best een heel team geworden. Mijn zogenaamde Monki Business Space Monkeys: Valia Beauvieux heeft geholpen met de dramaturgie, Dick Hauser met de eindregie, Wojtek Gasiorowski met de muziek, Arnold Schut met het licht, Double Take Cinematic Circus met het video-werk en Lisa Lou met het personage-werk. Met zoveel verschillende mensen werken was niet per sé makkelijk, maar ik ben wel erg blij met de keuze om zo te werk te gaan. Ik was oorspronkelijk nogal terughoudend om andere mensen bij de creatie te betrekken. Dacht dat ik zo'n persoonlijk project niet zou kunnen 'delen' met anderen. Maar het heeft juist heel goed uitgepakt. Al die verschillende mensen brachten juist hun eigen invloed en perspectief mee. Dat heeft de voorstelling ook veel rijkdom gegeven. Daarnaast zijn het allemaal hele leuke en onwijs getalenteerde mensen, dus ik ben blij om dit dierbare project met ze te delen! Ik heb er ook nog eens heel veel van geleerd. Bij elke samenwerking pikte ik wel iets op van hun vaardigheid en vanuit de discussies die ontstonden leerde ik ook weer over mezelf en mijn werkwijze.

Over de vraag of de voorstelling nu helemaal af is kunnen we natuurlijk eindeloos filosoferen! Maar, in principe is hij nu af ja. De eerste try-out is gespeeld dus er zullen nu alleen nog kleine aanpassingen komen naarmate ik de voorstelling meer speel en praktijkervaring op doe.

De eindregie heb je aan de niet geheel onbekende regisseur en scenarioschrijver Dick Hauser gelaten. Maar waarom?
Nou ja…waarom niet?! 't Is best een leuke man en hij kan ook best wat! … nee maar serieus; Dick en ik hadden eerder samen gewerkt voor mijn afstudeer-act en dat was erg goed bevallen. Toen die act min of meer af was, heb ik met hem gewerkt aan de tekst en het ritme ervan in combinatie met de beweging. Toen ik dus in 2016 klaar was voor de ' laatste fase' van Not Somewhere Else, was het voor mij logisch Dick weer te vragen. Ik wist namelijk zeker dat ik iemand nodig had die naar het einde toe het geheel kritisch zou bekijken van buitenaf.  Aangezien ik zelf zowel maker als speler ben, wordt het op een gegeven moment heel moeilijk om die beide rollen tegelijk uit te voeren. En het is sowieso al een heel schizofrene show om te spelen, dus daar moest wat druk van af, haha! Tegelijkertijd ben ik ook zo gehecht aan dit project dat ik de regie niet volledig uit handen wilde geven. Daar is deze voorstelling me te persoonlijk voor. Ik was dus naar een best specifiek soort partner op zoek. Met Dick had ik het gevoel dat de samenwerking op die manier zou kunnen werken, en durfde ik het aan om hem als eindregisseur te betrekken. Door onze vorige ervaring samen wist ik dat Dick erg weinig intentie zou hebben om zijn persoonlijke of zelfs artistieke mening over wat we maken op te dringen. Hij probeert mijn perspectief te begrijpen en vervolgens helpt hij me dat over te brengen. We hebben zelfs nieuw materiaal samen ontwikkeld en teksten geschreven. Dick kan zich in mijn positie verplaatsen en vanuit mijn perspectief creëren. Hoewel hij een indrukwekkende hoeveelheid ervaring heeft, laat hij zijn ego achterwege in onze samenwerking. Heel bijzonder, ik heb daar veel respect voor. En het is zeker een reden om hem als eindregisseur te vragen!

We kijken heel erg uit naar je nieuwe voorstelling. Is er nog iets wat je aan het potentiële publiek wilt laten weten, of aan de hele wereld (mag ook)?
Eigenlijk wil ik vooral zeggen dat ik er heel veel zin in heb om Not Somewhere Else binnenkort officieel aan de wereld te presenteren. Ik denk echt dat we een mooie voorstelling hebben gemaakt. Ben er eerlijk gezegd best trots op! Dus ik ga alleen nog maar 1 laatste keer de Beastie Boys citeren en zeggen: Ik hoop dat jullie allemaal komen kijken om te "Check-ch-check-check-check-ch-check it out what-wha-what-what-what's it all about!" Tot bij de première!

 

Posted on 1 June 2017 | 0 reacties

You are here

Adres

bezoekadres
Prinsestraat 42
2513 CE Den Haag

postadres
Postbus 13407
2501 EK Den Haag

070-3637540

Route
Contact
Colofon
Disclaimer

Twitter