Guilherme Miotto

De Braziliaanse choreograaf Guilherme Miotto ontwikkelde zijn eigen methode ‘Instinctive Performance’ welke sinds zes jaar wordt onderwezen aan de Fontys Dansacademie en de Toneelacademie Maastricht. Tevens geeft hij workshops bij o.a. Atelier de Paris, OperaEstate Festival, Edinburgh Festival.

Miotto is international onderscheiden voor zijn werk en ontving de Grand Prix of Kontrapunkt, de Magnolia Award (Szczecin, Polen) en de Best Film for Camera Rework Award van het Cinedans Film Festival. Hij maakte werk voor onder meer Dansgroep Amsterdam, Edinburgh Fringe Festival, Galerie Roodkapje (Rotterdam) en Fricties Festival (Hasselt).

UNPUNISHED, een samenwerking met Johhny Lloyd en Henk Bakker, ging in première tijdens het CaDance Festival 2013. Met het verrassende stuk Gefallen voor twee b-boys maakte hij grote indruk tijdens Voorjaarsontwaken 2014 in Korzo. Tijdens CaDance 2015 ging Rise Up in première, een solo voor meervoudig breakdance kampioen Menno van Gorp. In februari 2015 ontving Guilherme de André Gingras Award, een aanmoedigingsprijs voor choreografen die artistiek risicovol en inventief buiten de gebaande paden durven te bewegen.

foto: copyright Renate Beense, DansBrabant

Choreograaf Guilherme Miotto zet drie opvallende dansers uit de urban- en hedendaagse dans in een theatrale setting. Shane Boers, Simon Bus en Evangelos Biskas, drie aan elkaar gewaagde dansers met uiteenlopende achtergronden: van cutting edge breakdance, experimentele hiphop tot hedendaagse dans. In Even Worse versmelten al die stijlen tot een nieuwe, indringende taal.

We zien drie jonge mannen in de virtuositeit van hun motoriek, in het nonchalante en tegelijk ook spanningsvolle van hun samenzijn, worstelend met hun individuele obsessies en angsten. Opgetild door de dynamiek van hun gemeenschapszin creëren ze heroïsche beelden waarmee ze zichzelf en elkaar steeds opnieuw op de proef stellen. Strijdend tussen weerstand en overgave organiseren ze ontsnapping op ontsnapping. Onverdunde energie vertaald in pure lichamelijkheid. Soms uitbundig, soms pijnlijk, soms triest, maar steeds om je adem bij in te houden.

In zijn nieuwste werk In Memory of a Projection toont Miotto ons drie lichamen op zoek naar hun menselijkheid of naar dat wat menselijk zou kunnen zijn. De lichamen pogen, trachten, tasten af, proberen en proberen opnieuw. Ze openen een dimensie waar we een glimp opvangen van wat ze zouden kunnen zijn. Prognoses van het worden. Ze hebben duidelijk een vermoeden. In een onnavolgbare zoektocht vinden ze zichzelf uit. Aan het licht brengen is hun wezen, onthullen is hun tweede natuur; zo ontrafelen ze niet alleen wat de zintuigen ons brengen, ook wat het gevoel vermag. Een dansvoorstelling over het terugwinnen van het lichaam op de persoonlijkheid.

"Perhaps if I had a flower, one would be enough, I shouldn't feel so lonely".
(J. G. Ballard)

De Braziliaanse choreograaf Guilherme Miotto won recentelijk twee belangrijke talentprijzen: de André Gingras Award 2015 en de Stimuleringsprijs Breda 2016. Zijn inventieve werk valt op. De dansers met wie hij werkt vallen op. Via zijn eigen Instinctive Performance-methode haalt hij het diepste onderbewustzijn van beweging naar boven. Miotto werkt vanuit de overtuiging dat ervaringen zich namelijk niet alleen in onze hersenen nestelen, maar vooral in ons lichaam. Hij vraagt zijn performers hun lichaam te openen en de aanwezige lagen van instinctieve, fysieke kennis te activeren. Het resultaat is radicaal, origineel, intens en persoonlijk.

De Braziliaanse choreograaf Guilherme Miotto won afgelopen februari de André Gingras Award voor makers die artistiek risicovol en inventief buiten de gebaande paden durven te bewegen. Zijn nieuwste voorstelling Schau'n se mal um die Ecke ging in première tijdens Theaterfestival Boulevard in Breda. Waar wordt het levendige lichaam leeg, wordt schoonheid lelijk en verliest het lichaam haar vorm? Drie jonge, sterke danseressen met elk een intens ontwapenende kleur tezamen in een persoonlijk palet dat een steeds sterieler schilderij wordt. In het danstrio Schau'n se mal um die Ecke brengen zij naar boven wat onderdrukt wordt en al wat duister is aan het licht.

De Braziliaans-Nederlandse choreograaf Guilherme Miotto won de André Gingras Award 2015 voor makers die artistiek risicovol en inventief buiten de gebaande paden durven te bewegen. Dat liet hij zien met het verrassende stuk Gefallen voor twee b-boys en de solo Rise Up, speciaal gemaakt voor de meervoudig breakdance wereldkampioen Menno van Gorp. Menno ontving voor zijn performance een Zwaannominatie ‘meest indrukwekkende dansprestatie 2015’. 

In een schimmige tussenwereld stuwt de tijd de danser voort. Constant zoekend naar balans wordt elke aanzet zichtbaar. De zwaartekracht krijgt steeds meer vat op het bewegende lichaam, maar opgeven is geen optie. In Rise Up wordt het hart van Menno’s danstaal blootgelegd en krijgen we een onverwachte kant van zijn waanzinnige capaciteiten te zien.

Het digitale tijdperk heeft de wereld voorgoed veranderd. Wat zijn onze drijfveren tegenwoordig? En hoe houden wij ons staande in de overload aan informatie?

Deze vragen vormen het vertrekpunt voor choreograaf Guilherme Miotto in zijn dansperformance Gefallen. Hierin verrast hij het publiek met twee virtuoze BBoys in een ongebruikelijke cocktail van breakdance, performance, eigentijdse dans en delicate koormuziek. Meervoudig wereldkampioen Breakdance (2007) Menno van Gorp en opkomend performer en breakdancer Joey Schrauwen vervoeren het publiek met hun piepende sneakers op muziek van Daan Manneke.

Twee performers zitten in een "urban dungeon" gevangen. Als vleermuizen in een donker nest. Hoewel de twee mannen elk een eigen verhaal hebben, zijn ze tot elkaar veroordeeld. Ze lijken klaar om gestraft te worden. Maar in dit eeuwigdurende 'Huis Clos' zijn ze al lang vergeten waarom. De onontkoombaarheid van het lot wordt een rituele obsessie waarbij ze zelf elkaars beul worden. Langzaamaan drijven vragen boven. Waarom leven ze daar? Wie houdt hen daar? Wie kijkt naar hen?

Unpunished maakt fascinerende beelden voor schuld, lijden, verlangen, boetedoening. In de mindset van Unpunished vloeien kameraadschap en onverschilligheid naadloos in elkaar over. De performers zijn in een virtuoos ritueel tot elkaar veroordeeld. Er is geen teken van herkenning, enkel de dwingende kracht van elkaars aanwezigheid in tijd en ruimte. Tot het licht boven het nest uitgaat.

Met de gezichtsuitdrukking van de performers als uitgangspunt stelt Masken de vraag: Wat kwam eerst, het masker of de emoties die ermee verbonden zijn? Guilherme Miotto onderzoekt met de dansers de oorsprong van onze expressies, hoe we deze uitdrukken en wat deze tegen onze omgeving zeggen.

De Spaanse Marta Reig Torres maakte al meerdere atmosferische en persoonlijke werken binnen Korzo. 

Dagelijks wordt ons leven beïnvloed door diepgewortelde krachten die onaantastbaar lijken. Met The Body Minds maakt Marta een voorstelling over de aanwezige macht die wij als mens wel voelen, maar niet zien. Twee dansers werpen hun lichaam in de strijd en gaan de confrontatie aan met die onzichtbare macht. Vol poëtische kracht maken zij zichtbaar wat zich niet wil tonen en tastbaar wat ongrijpbaar lijkt.

Op de klanken van Henk Bakker zien we in Unpunished twee mannen in gevangenschap. Ze zijn klaar om gestraft te worden, maar weten allang niet meer de reden waarom. In hun betekenisloze isolement zijn ze aan elkaar overgeleverd. Onderhuidse spanningen en kwetsbaarheid drijven de schuldvraag boven. Kameraadschap, bedrog en onverschilligheid wisselen elkaar af in een poging grip te krijgen op de wanhoop en het verlangen. 

The New Factory is een double bill programma van choreografen Michael Schumacher en Guilherme Miotto, beiden in samenwerking met kunstenaar Peter Missotten.

Welke artiest of kunstenaar is jouw favoriete parasiet? Of ben je het niet eens met het huidige standpunt waarin de kunstenaar weggezet wordt als een parasiet? Michael Schumacher haalde hier zijn inspiratie uit en zette de symbiotische relatie die de kunstenaar aangaat met de maatschappij centraal in zijn nieuwe duet My Favorite Parasite. Een man en de vrouw voeden zich aan elkaar en creëren geleidelijk een fascinerende en unieke ecologie. 

In AsGone onderzoeken Miotto en Missotten wat er gebeurt als dansers hun virtuele zelf ontmoeten. Met vooraf opgenomen projecties en live video materiaal creëren Miotto en Missotten een mix van vijf dansers en vijf projectoren. Een opzwepende en fysieke voorstelling waar het echte en het virtuele met elkaar clashen.

You are here

Adres

bezoekadres
Prinsestraat 42
2513 CE Den Haag

postadres
Postbus 13407
2501 EK Den Haag

070-3637540

Route
Contact
Colofon
Disclaimer

Twitter