Viewture II

Dansgroep Amsterdam toont jaarlijks met VIEWTURE nieuw werk van getalenteerde choreografen. Ze krijgen de kans te werken met een sterk dansertableau en kunnen hun voorstelling breed tonen. Voor VIEWTURE II zijn vier choreografen uitgenodigd die woon- en werkzaam zijn in Amsterdam: Jussi Nousiainen, Ivgi&Greben en Sjoerd Vreugdenhil. Het toneelbeeld van Sjoerd Vreugdenhil verbindt de drie werken met elkaar.

I COULD ALMOST TASTE YOU BABY
Ivgi&Greben
Relaties. We willen ze graag aangaan. We zoeken, we proberen. Als we ze vinden zijn ze soms blijvend, soms vluchtig. Vanuit hun fascinatie voor gevoelens van verlangen en eenzaamheidzijn Ivgi & Greben het creatieproces ingegaan. I Could Almost Taste You Baby is een zoektocht naar menselijk contact, warmte en aandacht.

AWOOM
Are We One Or More
Jussi Nousiainen
Identiteit, individuele verhalen en de spanning tussen het individu en het collectief zijn altijd belangrijke thema’s geweest in het werk van Jussi. In Awoom Are We One Or More verkent Nousiainen de emoties verlies en verdriet. Met de dood van een dierbare, het einde van een relatie, gezondheidsklachten of baanverlies begeven wij ons op onbekend terrein, vooral wanneer een persoonlijke tragedie zoals het overlijden van een dierbare zich voordoet. Het herinnert ons aan de tijdelijke aard van ons bestaan en benadrukt de vluchtige momenten van voldaanheid en verbondenheid. Elk verlies brengt ons dichterbij ons eigen moment van waarheid, maar zijn wij ooit echt alleen, zelfs in onze eigen dood?

ONCE I WAS BODY
Sjoerd Vreugdenhil
Choreograaf Sjoerd Vreugdenhil ging in gedachte terug naar zijn verleden, naar hoe zijn lichaam voelde toen het fysiek in volle glorie was. Mentale flashbacks van stukken die hij danste brachten de vraag naar boven hoe het is om bijna tien jaar in een dikke wolk te leven. Niet fysiek of mentaal verstikkend, maar wel zeer beperkend in vergelijking met die dansperiode. Om deze gedachten en gevoelens fysiek te kunnen vertalen vroeg hij de dansers te putten uit emoties uit hun eigen jonge verleden. Het maakproces van ‘Once I was body’ werd een intense samenwerking tussen choreograaf en dansers. Het resultaat is een choreografie met vijf personages die allen deel zijn van Vreugdenhil’s dansherinnering, in een autonome wereld van het heden. Sculptuurkunstenaar Cedric Laquieze creëerde een object als metafoor die de thematiek representeert. Haar aanwezigheid katalyseert de dansers zowel mentaal als fysiek.

Inleiding vr 27 april, 19.45