CaDance 2019: New Stories

door Stacz Wilhelm

Er zit iets paradoxaals aan New Stories als thema voor een dansfestival. Bij verhalen denkt men in eerste instantie aan overdracht in woorden. Verhalen helpen ons om de wereld en ons leven te begrijpen, juist omdat ze ons de woorden geven om over ons leven te spreken. Dans is daarentegen een kunstvorm zonder woorden. Dansverhalen verklaren niets, ordenen niets, leggen de wereld niet uit. Toch helpen dansverhalen ons om de wereld en ons leven te begrijpen, juist omdat ze in staat zijn om uit te drukken wat niet in woorden te vatten is.

De sleutel tot deze andere manier van begrijpen ligt in ons lichaam. Hier ligt een schat aan kennis opgeslagen waar we, via onze intuïtie of anderszins, steeds opnieuw op teruggrijpen, met non-verbale communicatie als een voor de hand liggend voorbeeld. Dans als de kunstvorm van het lichaam, maakt als geen ander gebruik maakt van deze kennisbron en voegt hier andersom nieuwe input aan toe. De verhalen die in dans verteld worden zijn als voelsprieten: ze tasten de wereld om ons heen af en vertalen wat ze tegenkomen via het lichaam. Dans sensibiliseert: voor het zintuigelijke, het irrationele, de verbeelding, voor emoties, contradicties, stilte, dromen, angsten, verlangens, veranderlijkheid. Het sensibiliseert voor de onbegrensde aantallen grijstonen die alle grenzen poreus maken. Dansverhalen zijn de spiegel van de complexiteit en fluïditeit van ons leven - en bereiden ons voor om hiermee om te kunnen gaan. Dit laatste is belangrijk om vast te houden. In een tijd waarin de ontvankelijkheid voor populistische simplificeringen nog altijd toeneemt, hebben de nieuwe verhalen die de CaDance makers toevoegen aan het maatschappelijke debat een versterkte politieke betekenis, juist door het beroep dat wordt gedaan op empathie en openheid voor wat niet eenduidig en eenvoudig is.


They/Them - Christiaan De Donder & Sedrig Verwoert - 8 & 9 februari | @ Casper Kofi

Het gebrek aan woorden opent voor de makers de mogelijkheid om thema’s aan te raken waarbij we, zeker in Nederland, een geremdheid voelen om er over te spreken. De choreografen in het CaDance festival voelen een urgentie om het in hun voorstellingen te hebben over de ziel; de beleving van tijd; de bevrijding van dogma’s van welke aard dan ook; de moeder-kind relatie; archetypes en hokjesdenken; moord als deel van ons menszijn; zelfpresentatie en identiteitsverlies; doodsaanvaarding en continue transformatie; wilskracht en moed; vrouwelijke woede en sensualiteit; de behoefte aan veiligheid en gevaar; co-existentie binnen krachtenvelden; eenzaamheid; depressies; racisme; machismo en queerfobie; de onweerstaanbare aantrekkingskracht van extase.

Een zwaartepunt in het festivalprogramma is wat ik het urban momentum zou willen noemen: na een ontwikkeling van 40 jaar is de urban dans, die zich vertakt heeft in een enorme verscheidenheid in stijlen, nu ook uitgegroeid tot een vaste grootte als podiumkunst. Het is een aanscherping van de artistieke ambities waar zowel de urban dans als het theaterlandschap van profiteren, vooral omdat met elke nieuwe urban stijl ook een nieuwe lichaamstaal het licht ziet waarin jonge makers hun nieuwe verhalen kunnen vertellen.


Hope & Heavy Metal - Sigrid Stigsdatter Mathiassen - 5 & 6 february | @ Thomas Lenden 

En zoals dat is met kunst, zijn het verhalen die slechts voor de helft door de kunstenaars geschreven worden, en voor de andere helft door de toeschouwers worden aangevuld. Uiteindelijk bepalen zij zelf welke betekenis een verhaal voor hen heeft. Men zou de impact van dansverhalen kunnen vergelijken met een massage. Een kundig persoon werkt zonder een woord te zeggen gedurende een klein uur op je lichaam in. Soms is het aangenaam en soms ook helemaal niet, maar er gebeurt wat met je en aan het einde van dat uur voel je je beter, sterker, gezonder. Opnieuw in staat om de uitdagingen van het leven aan te gaan. Wat je vervolgens met dit betere, sterkere en gezondere lichaam doet, daar heeft de masseur niets meer over te zeggen. Dat is aan jou - als vrijheid en als verantwoordelijkheid.

Stacz Wilhelm
Artistiek leider Korzo producties & CaDance

Posted on 7 January 2019 | 0 reacties

You are here

Adres

bezoekadres
Prinsestraat 42
2513 CE Den Haag

postadres
Postbus 13407
2501 EK Den Haag

070-3637540

Route
Contact
Colofon
Disclaimer

Twitter